SULATIN #4

Hiraya Manawari

    Noong ako'y bata pa nangangarap ako na sana ay kasinggaling ko ang aking mga kaklase, ngunit sa totoo lang hanggang ngayon nangangarap pa rin ako, subalit ano nga ba ang aking magagawa? wala naman, kaya ang iisipin ko na lamang ay kahit hindi man ako kasinggaling nila ay kailangan ko parin magtiwala sa aking sariling kakayahan. Ang mga kakayahan kong ito ang paraan sa pagkamit ng aking mga ninanais sa buhay.

    Sa pagtungtong ko ng Junior High School, nakikita ko na parang masaya pala maging guro, kaya aking napagtanto na sa hinaharap ay gusto ko rin maging isang guro ito ay dahil gusto ko makihalubilo sa mga bata at syempre nais kong maibahagi sa ibang mga bata ang aking mga natutunan sa aking pag-aaral at sa aking buhay. Kung sakali man na magiging guro ako balang araw ay nais ko rin iparamdam at ipaalam sa kabataan ang kahalagahan ng pag-aaral. Pagkatapos ng aking pag-aaral ay maghahanap ako ng maayos na trabaho upang matulungan ang aking mga magulang at kapatid.

    Ngayon ako ay isang mag-aaral sa Senior High School, kailangan ko na pagbutihan ang aking pag-aaral ko sa ngayon upang makapasok ako sa magandang unibersidad pag tungtong ko ng kolehiyo. Alam ko na maaabot ko lamang ang aking mga pangarap kung ito'y aking pagsisikapan, kaya naman gagamitin ko ang aking mga kakayahan upang malampasan ko ang lahat ng mga pagsubok na magiging hadlang sa pagkamit ng aking mga pangarap. Gagawin ko ang aking makakaya upang magkaroon ako ng maganda at masaganang buhay sa hinaharap.